Hier klopt iets niet
december 17th, 2010 § Geef een reactie
Vakantie, het zou de beste tijd van het leven van een scholier moeten zijn. Dingen doen, of juist geen ene reet uitvoeren. Maar vooral één ding zeker niet: voorleren, huiswerk maken, verslagen schrijven, een logboek bijhouden of een maatschappelijke stage lopen. Kortom, vooral helemaal niks wat met school te maken heeft.
Op de een of andere manier negeert mijn school alle Ongeschreven Regels der Vakantie. Niet alleen bestaan er leraren die zo stom zijn om huiswerk op te geven voor na de vakantie, of van je verwachten dat je 3x een documentatiemap van zo’n 12 pagina’s maakt over een onderwerp waar je dan weer een of ander betoog over moet gaan schrijven. Die 3 mapjes afraffelen, is dus niet zo’n goed idee.
Maar het aller-, aller-, aller-, aller-, aller-, aller-, aller-, aller-, aller-, allerergste wat een schoolgaand persoon kan overkomen is toch wel de alom gevreesde SE-week vlak na de vakantie. Dag, twee weken geen ene reet uitvoeren, dag hele dagen verprutsen door buiten sneeuwballengevechten te houden of sneeuwpoppen te maken of iets wat sneeuw-gerelateerd is, dag dagen weg met de trein en wel zien waar je uit komt.
Waarom dan, vraag je je zeker af. Waarom zou je je in godsnaam dan daar zorgen over gaan maken, als je alle stof makkelijk in 1 dag kan herhalen. Het punt is dus, dat ik stiekem, heeel heeel stiekem, diep diep vanbinnen een klein nurtje ben. Een nurtje dat pas tevreden is met een 7 en toch wel een beetje, hoe zal ik het zeggen, schuldgevoel is niet het juiste woord, maar het knaagt dan toch wel als ik me niet aan die planning van me houd. Die planning, die zo losjes gemaakt is dat het eigenlijk nieteens de moeite waard is om je eraan te houden, maar een planning is een planning.
Alleen, als ik dan zo die enorme stapel boeken zie liggen op mijn bureau, en of ik het me inbeeld weet ik niet, maar het is net alsof mijn bureau een beetje als een deukje op die plek van die boekstapel inzakt, zakt ook mijn goede moed om voor één keer me eens aan mijn schema te houden me in de schoenen. Of sloffen natuurlijk, want je moet wel je voetjes warmhouden.
En zodra er bij Marle de moed in de schoenen, of sloffen, zakt, dan kan school in de stront zakken en ga ik vakantie houden.
Tot zover mijn nurt-heid.
